column van ceesJa, ik weet het. Het is februari en de Sint zit inmiddels al weer hoog en droog in Spanje. Glaasje wijn. Paella. Bijkomend van een bezoek aan Nederland. Een bezoek dat hem steeds meer tegen gaat staan; dat gezwam over Zwarte Piet elk jaar. Hij overweegt om er in december maar de brui aan te geven en alleen nog naar de Antillen te gaan. Daar wordt niet over Zwarte Piet geouwehoerd en is het gewoon feest.
Hoe kom ik nu dan op Sinterklaas, terwijl ik in de tuin deze column schrijf. Ja, buiten, eindelijk weer. Nou, dat komt door de verkiezingen op 15 maart aanstaande. De beloftes vliegen je weer om de oren. Lijsttrekkers strooien met virtuele cadeautjes als je maar vooral op hem stemt. Op haar blijft in dit land nog een zeldzaamheid en dat moet vooral zo doorgaan het bij de Mariannes en Sylvana’s blijft.


Defensie krijgt meer geld, de ouderenzorg, het onderwijs. De miljarden suizen dagelijks voorbij. Maar het is natuurlijk een steeds terugkerende aflevering van de Fabeltjeskrant. Hoewel die vergelijking niet helemaal opgaat, want er zijn meer politieke partijen dan figuren in die serie. Handenvol splinterpartijtjes die vaak maar één speerpunt hebben en de politiek tot een onoverzichtelijk landschap vol met kakelende kippen maken.
Dat wordt nog lastig na 15 maart, want die wil niet met die en een ander wil niet met die ene. En komt er dan uiteindelijk een compromis (wordt lastig en gaat lang duren), dan is er zoveel water bij de partijwijn gedaan dat van al die mooie praatjes alweer niets is terecht gekomen. Natuurlijk ga ik ook dit keer weer stemmen, dat vind ik een burgerplicht. Edoch, de idealen en wensen die ik nog koester zullen niet vervuld worden of tenminste, nauwelijks. Een zure constatering, maar zolang er in dit land zo krankzinnig veel politieke partijen zijn zal een coalitie altijd een kopje slappe thee blijven.

Stel dat Sven Kramer en Ireen Wüst op elk EK enWK in de middenmoot zouden eindigen en de rest van de Nederlanders ook, zouden “we” er dan net zo enthousiast over doen? Ik waag het te betwijfelen, want er komt bij de liefhebbers natuurlijke een flinke portie chauvinisme bij kijken. Hoe houd je het vol om naar de tien kilometer te kijken als je niet zeker weet dat Sven Kramer wint? En wanneer ga je tussendoor naar de wc of naar de koelkast?
Juist! Als een Fransman tegen een Rus moet. Dat hoef je niet te zien. Het is een beetje als bij het korfballen. De gemiddelde Nederlander vindt dat net zo spannend als het groeien van het gras, maar als Nederland België in de finale van het WK zoals gewoonlijk met
34-12 verslaat, dan is het ineens een volle zaal en komt het op tv.
Korfballen lijkt me super-irritant. Een hele wedstrijd zo’n tegenstander voor je neus die met zijn wapperende handen je het bloed onder de nagels vandaan haalt. Ik zou hem na een minuut of vijf neerslaan. Opzouten, zenuwpees!
Schaatsen kan ik niet en misschien heeft dat ermee te maken dat ik het ook een verschrikkelijk saaie sport vind. Steeds maar datzelfde rondje. Ik vergeleek het ooit met een ezel die de hele dag rond een Tunesische waterput moet lopen. Het beest heeft dan wel het geluk dat-ie oogkleppen draagt.
Nee, gelukkig wordt het zo zoetjes aan voorjaar en gaan de schaatsen voorlopig in het vet. En god hebbe zijn ziel genadig als er nu nog weer eentje over de Elfstedentocht begint. Het mag alleen nog maar over krokussen, narcissen en tulpen gaan. Rode rozen niet, want die zijn allemaal al besteld. Binnenkort kun je er weer eentje gratis krijgen. Pfff.

Zag onlangs Paris Saint Germain tegen Barcelona en ik rolde bijna van verbazing uit mijn stoel. Was PSG nou zo goed en Barca zo slecht? Na afloop wist ik het. PSG was goed en Barca slecht. PSG was zelfs heel goed. Met opgeleefde spelers als Di Maria en Cavani die in de Premier League mislukten. Toch de hand van de trainer, denk ik. Niet zelden vind ik dat de rol van een coach overschat wordt, maar af en toe zie je dat voetballers onder een bepaald regime opbloeien en dat is daar ook het geval.
Barcelona was niet alleen slecht, omdat PSG goed was. De Catalanen zitten duidelijk in een mindere fase. In de competitie glijden ze regelmatig uit en wat ik nu zag is een hele diepe dip. Dat die briljante voorhoede geen kans uitspeelde. De matheid die er vanaf droop. Balverlies, slordige passing. De peilloze moedeloosheid na de tweede goal van Draxler. Het wordt lastig dit proces tot stilstand te brengen, laat staan om te keren. Geen kampioen van Spanje, uitgeschakeld in de Champions League. Als troostprijs resteert de Copa del Rey, maar die finale moet ook nog eerst maar gewonnen worden en dat zie ik op deze manier niet gebeuren.

U zult er niet van opkijken als ik hier meld dat ik al van jongs af aan Feyenoord-supporter ben. Dat mag bekend worden geacht. Ik was er al bij toen Piet Kruiver achter een speler van Real Madrid aan ging toen deze Coen Moulijn had neergehaald. En dat is even geleden, hoor.
Als fan ben ik de laatste jaren niet verwend. Ja, er was de winst van de Europa Cup II op Borussia Dortmund. Een wedstrijd die ik de laatste tien minuten ijsberend in de tuin heb doorgebracht. Af en toe door de ruit naar binnen glurend of ze nog voor stonden. Zenuwslopend.
Dit jaar gaat het voor het eerst lange tijd heel goed. Veel punten, veel goals voor en een handvol tegen. Een elftal in balans, een goede sfeer en een uitstekende technische staf.
Maar…na de pot tegen FC Groningen gebeurde er iets, wat misschien kan leiden tot wat onrust en daarmee puntenverlies. Dirk Kuyt. Dirk sprak openlijk voor de camera uit dat hij zijn rol als reserve niet accepteerde. OK, hij zei het niet met zoveel woorden, maar daar kwam het wel op neer. En toen ik dat zag kwam de al langer knagende twijfel over de persoonlijkheid van Kuyt weer naar boven.
Het imago van de man is die van een eerlijke, hardwerkende, nooit opgevende teamspeler. Een goede huisvader, die nooit buiten het potje zal piesen. Kortom, een jongen van de gestampte pot, de vlees en bloed geworden Kick Wilstra.
Maar is hij dat wel? Met zoveel ervaring in de media? Vergeet niet dat hij meestal werd en wordt geïnterviewd na weer een succes of beslissende goal. Dan kun je gerust de bescheidenheid spelen en de credits aan je medespelers gunnen. Geen probleem, want iedere kijker, luisteraar of lezer wist de waarde van Dirk toch wel.
Maar na FC Groningen kijk ik toch anders naar hem. Kwam zijn ware aard nu boven?. Was hij de verwende kleuter die van mama altijd het gevraagde snoepje kreeg en nu een keer niet? Was de aanslag op zijn vermeende ego te groot? Hij schoffeerde Giovanni van Bronckhorst door te stellen dat hij als aanvoerder meer waardering had verwacht. Buitengewoon onverstandig en funest voor de cohesie in het team. Ondervind je dat zo, dan ga je maandag even bij de trainer op de koffie en bespreek je dat achter gesloten deuren. Ongetwijfeld heeft de pers na dat interview om een reactie gevraagd van van Broinckhorst. Ik heb geen reactie van hem gelezen en gehoord en dat tekent de gentleman en volbloed prof die hij is, maar ongetwijfeld is die stommiteit van Kuyt later intern aan de orde gekomen. Hetzij in een persoonlijk gesprek, maar nog beter waar het hele team bij is geweest. Een kampioenschap is niet alleen in het weekend op het veld te behalen, maar misschien nog wel meer in de periferie van de ploeg. Kuyt moet oppassen om bij het legioen niet in ongenade te vallen. Dat is strijdbaar, solidair, hondstrouw. Van jammeraars houden ze niet zo in Rotterdam. Onbegrijpelijk dat Kuyt dat na al die jaren nog niet wist.
Of is Kuyt toch een ander dan wij altijd dachten?

Je kunt verdorie tegenwoordig de tv niet meer aanzetten of daar zit Peter R. de Vries met dat zuinige mondje van ‘m. Had hij het vroeger nog over hoe hij alle boeven van Nederland achter de tralies kreeg. Nu heeft meneer over van alles verstand, het lijkt Leonardo da Vinci wel.
Gekke koeienziekte? Daar komt Peter R. al aan? Moet die pijplijn in Noord-Dakota er komen? Hup, daar staat hij al voor de deur in Hilversum. De begonia hangt slap? Hatsekiedee, daar heeft hij een oplossing voor. Patricia Paay in de nesten? Hij weet raad.
WC verstopt? Daar is Patricia. Ach nee, Peter bedoel ik. Hij weet overal raad op. Oorsuizen, likdoorns, piepende deuren, aangebrande koekepannen, lekkende daken, loopse honden, duurzaamheid en milieu, de stelling van Pythagoras, Ria Valk, carnaval, Noord-Korea, Freek Vonk en de haai, de nieuwe vriend van Gordon, de afstand tot de maan, hoe bak je een snoekbaars, hoeveel smarties zitten er in een doosje, waar staat de AEX op 3 oktober 2019, zijn aambeien besmettelijk, zit die bij Chinese vrouwen overdwars, hoeveel herders dwalen er op de grote stille heide, in Afrika woont een Bosjesman die lekkende banden met zijn mond kan opblazen waardoor hij nu stamhoofd is. En ga maar zo door.
Het is zo fijn dat Peter R. de Vries onder ons is. Nog een stukje verder naar onderen. Is dat een optie?

Cees Seevinck,
15 februari 2017,

Contact

Sportcomplex "Zuidveen"
Laan naar Eme 97
7204 LZ ZUTPHEN

Postbus 617
7200 AP Zutphen

T: 0575 - 52 68 81
E:

Netwerk

Website

Sitemap
Webteam